คำแสลงและสำนวนท้องถิ่นของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีภาษาหลากหลาย โดยแบ่งออกเป็นสองภูมิภาคหลัก ได้แก่ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทะเล ซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาที่แตกต่างกันหลายตระกูล
สารบัญ
จีนแผ่นดินใหญ่และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ประเทศไทยภาษาทางการคือภาษาไทย ซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาไท-กะได ใช้อักษรไทย และมีสำเนียงหลัก 4 สำเนียง ได้แก่ สำเนียงกลาง สำเนียงเหนือ สำเนียงตะวันออกเฉียงเหนือ และสำเนียงใต้ โดยสำเนียงกลางกรุงเทพฯ เป็นสำเนียงมาตรฐาน
เวียดนามภาษาทางการคือภาษาเวียดนาม ซึ่งอยู่ในกลุ่มภาษามอญ-เขมรของตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก เดิมใช้ตัวอักษรจีนและอักษรนอม แต่ปัจจุบันใช้อักษรคว๊กซึ่งอิงตามอักษรละติน มีหกวรรณยุกต์
ลาวภาษาทางการคือภาษาลาว ซึ่งคล้ายคลึงกับภาษาไทยมากและอยู่ในตระกูลภาษาไท-กะไดเดียวกัน ใช้อักษรลาว และสามารถเข้าใจกันได้กับภาษาไทย แม้ว่าระบบการเขียนจะแตกต่างกันเล็กน้อย
กัมพูชาภาษาทางการคือภาษาเขมร ซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ใช้อักษรเขมร ซึ่งเป็นหนึ่งในระบบการเขียนที่เก่าแก่ที่สุดในโลก และไม่มีวรรณยุกต์
พม่าภาษาทางการคือภาษาพม่า ซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาธิเบต-พม่า ใช้อักษรพม่าแบบกลมที่ดัดแปลงมาจากอักษรโบราณของมอญและปยู และมีสี่วรรณยุกต์
มหาสมุทรเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
มาเลเซีย-สิงคโปร์-บรูไนภาษามาเลย์เป็นภาษากลางในทั้งสามประเทศ ภาษามาเลย์อยู่ในตระกูลภาษาออสโทรเนเซียน และเขียนด้วยอักษรละติน (รูมิ) ภาษาอินโดนีเซียและภาษามาเลย์สามารถเข้าใจกันได้เป็นส่วนใหญ่ แต่มีความแตกต่างกันในด้านคำศัพท์และการสะกดคำ
อินโดนีเซียภาษาทางการคือภาษาอินโดนีเซีย ซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาออสโทรเนเซียน พัฒนามาจากภาษามาเลย์ ใช้อักษรละติน และเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ฟิลิปปินส์ภาษาทางการคือภาษาตากาล็อก (ฟิลิปปินส์) ซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาออสโทรเนเซีย ใช้อักษรละติน และมีคำยืมจากภาษาสเปนและภาษาอังกฤษจำนวนมาก
ติมอร์ตะวันออกภาษาทางการคือภาษาเตตันและภาษาโปรตุเกส ภาษาเตตันอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเนเซียน และได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาษาโปรตุเกสและภาษาอินโดนีเซีย
โดยทั่วไปแล้ว ภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้บนแผ่นดินใหญ่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมอินเดียและจีน และภาษาส่วนใหญ่มักมีวรรณยุกต์และโครงสร้างพยางค์ที่สมบูรณ์ ในขณะที่ภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทางทะเลส่วนใหญ่เป็นภาษาในตระกูลออสโทรเนเซียน ซึ่งมีลักษณะเป็นพยางค์เปิดและไม่มีวรรณยุกต์ และโดยทั่วไปใช้อักษรละตินในการเขียน
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่
ภาษาที่ใช้พูดในภูมิภาคนี้ส่วนใหญ่เป็นภาษา [พื้นเมือง/ท้องถิ่น]ตระกูลภาษาจ้วงตง(ประเทศไทย, ลาว) และตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก(เวียดนามและกัมพูชา) มีระบบวรรณยุกต์ที่ซับซ้อน และบริบทของประเทศเหล่านี้เต็มไปด้วยความจำเป็นในการรักษา "หน้าตา"
1. ประเทศไทย – รหัสภาษา: TH
คำหยาบในภาษาไทยมักพบได้บ่อยในพื้นที่ที่มีความเป็นสากลสูง และน้ำเสียงมักขึ้นอยู่กับน้ำเสียงและคำลงท้ายที่สุภาพ (เช่น กระท/คะ)
วลีติดปากทั่วไป
- ไม่เป็นไร (ก็ได้)"ไม่เป็นไรหรอก อย่าเขินเลย" นี่คือหัวใจสำคัญของวิถีชีวิตคนไทย ที่แสดงถึงทัศนคติที่ผ่อนคลายและสบายๆ ไม่เป็นไรหรอก~ ถ้าคุณนอนกับเมียผมล่ะ? ถ้าผมนอนกับแม่คุณล่ะ? ก็ไม่เป็นไรหรอก~ คนไทยสบายๆ มากขนาดที่ยอมรับการถูกนอกใจได้ด้วยคำว่า "ไม่เป็นไร" (สำนวนไทยที่แสดงถึงการยอมรับ)
- สะบาย สะบาย ( สะบาย สะบาย)ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป สบายๆ ผ่อนคลาย อธิบายถึงจังหวะชีวิตที่สบายๆ ค่อยๆ ไป~ รู้สึกดี~ ใช่~ แบบนั้นแหละ ค่อยๆ สอดเข้ามาในตัวฉัน~ สบายจัง~ ซาไบตายแล้ว
คำหยาบ/ภาษาท้องถิ่น
- ไอเฮีย (ไอ้เหีย)-คำเตือน: เนื้อหาหยาบคายอย่างยิ่งเดิมทีคำนี้หมายถึง "จิ้งจกยักษ์" และเป็นหนึ่งในคำด่าที่รุนแรงที่สุด ใช้เพื่ออธิบายคนที่น่าเกลียด โลภ หรือน่ารังเกียจเหมือนจิ้งจกมอนิเตอร์
เนื่องจากตัวเหี้ยเป็นสัญลักษณ์ของความรังเกียจและการทรยศหักหลัง จึงไม่ควรพูดถึงพวกมันเว้นแต่จะเป็นเพื่อนสนิทที่พูดเล่นกันเล่นๆ เพราะอาจก่อให้เกิดความขัดแย้งร้ายแรงหรือความรุนแรงทางร่างกายได้
คนไทยมักจะโกรธมากเมื่อได้ยินคำนี้
เจ้าตะกวดตัวยักษ์~ เย็ดฉันสิ~ มันยากจัง~ - บา ( )"บ้า" หรือ "โรคจิต" มักใช้เพื่อดูถูกคนที่ควบคุมพฤติกรรมตัวเองไม่ได้
- งัว ( ): คนโง่, คนงี่เง่า ใช้เพื่อแสดงว่าอีกฝ่ายทำอะไรที่ไร้สาระหรือโง่เขลา
- คีนอก (Khee Nok)ความหมายตามตัวอักษรคือ "มูลนก" แต่ก็ยังใช้เพื่อหมายถึงคนไร้ประโยชน์หรือด้อยกว่าคนอื่นได้อีกด้วย
- ประโยคไคลแม็กซ์สุดคลาสสิก:อารอย มัก มัก(อร่อยจัง~ สดชื่นมาก~) เธอตะโกนพร้อมกับบิดเอวไปมา
หากคุณต้องการสื่อถึง "คนน่ารำคาญ" หรือ "คนเลวทราม" โปรดใช้คำที่สุภาพกว่านี้ เช่น:ไอโชอา (ไอ้นั่น)(ไอ้สารเลว/ไอ้ชั่ว) หรือ ไอโงะ (ไอ้งั่ง)(คนโง่/คนบ้า) แต่แม้แต่คำเหล่านี้ก็มีความหมายเชิงลบอย่างมาก ดังนั้นจึงควรหลีกเลี่ยงการใช้คำเหล่านี้ในการสื่อสารในชีวิตประจำวัน
2. เวียดนาม – รหัสภาษา: VN
คำหยาบคายในภาษาเวียดนามนั้นรุนแรงมาก และมักเกี่ยวข้องกับการเชื่อมโยงระหว่าง "ครอบครัว" กับ "สัตว์"
วลีติดปากทั่วไป
- Di Đi Mau"เร็วเข้า!" การจราจรในเวียดนามวุ่นวายมาก นี่เป็นหนึ่งในคำเร่งเร้าที่ได้ยินบ่อยที่สุด "เร็วเข้า! สอดเข้าไป! สอดเข้าไปให้ลึกกว่านี้!"
- Không Sao Đâuไม่เป็นไร ไม่เป็นไร วลีนี้คล้ายกับ "ไม่เป็นไร" ของไทย ซึ่งสะท้อนถึงความเปิดกว้างและยอมรับความแตกต่างของชาวเวียดนาม
- สิ่งที่ต้องตะโกนออกมาในช่วงไคลแม็กซ์:Điên rồi ~ Em đang ra~(ฉันกำลังจะบ้าแล้ว~ ฉันจะคายมันออกมา~)
- Đụ Má ~ Đụ em đi!เอาแม่แกไปเย็ด! เอาฉันเดี๋ยวนี้! เอาแม่ฉันให้แรงๆ!
- Aaaah Thằng Chó Đẻไอ้สารเลว~ อวัยวะเพศของแกใหญ่มาก~ เย็ดฉันให้ตายไปเลย~
- คำหยาบ/ภาษาท้องถิ่น
- Đụ má / Du ma (Đù Mẹ)-คำเตือน: มีคำหยาบคายในภาษาเวียดนามคำนี้เทียบเท่ากับคำหยาบคายในภาษาอังกฤษอย่าง "F-word" ซึ่งแปลตรงตัวว่า "ไปตายซะ" นี่คือคำด่าที่รุนแรงที่สุด มีข้อสังเกตว่าชาวต่างชาติไม่ควรใช้คำนี้ เพราะพวกเขาอาจไม่สามารถประเมินความรุนแรงของมันได้ ในวัฒนธรรมเวียดนาม คำนี้ถือว่าตรงไปตรงมาและหยาบคายอย่างยิ่ง"Đụ má / Du ma" ไม่ใช่คำที่สามารถใช้ได้อย่างไม่เป็นทางการถ้าคุณไม่ใช่คนเวียดนาม ทันทีที่คุณพูดคำนั้นออกไป อีกฝ่ายจะคิดว่าคุณกำลังพูดจาเยาะเย้ยหรือดูหมิ่นแม่ของพวกเขาอย่างมาก
- โด้คอน (โด้คอนหนาน)ไอ้สารเลว ไอ้ชั่ว ใช้เพื่ออธิบายคนที่เลวทรามหรือน่าละอายอย่างยิ่ง
- Thằng Chó Đẻ"ไอ้สารเลว" เป็นคำด่าที่หยาบคายมาก
- Con Khỉ / Đồ Khỉเจ้าลิง! นี่คือคำด่าที่หมายความว่าใครบางคนกระสับกระส่ายและโง่เขลาเหมือนลิง
- Điên / Điên Khùng:คนบ้า.
3. ประเทศลาว – รหัสภาษา: LA
ภาษาลาวฟังดู "นุ่มนวล" กว่าภาษาไทย แต่เนื่องจากอิทธิพลของการปกครองอาณานิคมของฝรั่งเศสและวัฒนธรรมพุทธศาสนา ทำให้มีการใช้คำหยาบคายในที่สาธารณะค่อนข้างน้อย
วลีติดปากทั่วไป
- โบเป็นเนียง (ບໍ່ເປັນຫຍັງ)ไม่มีปัญหา (เหมือนกับ Thai Mai Pen Rai) ไม่มีปัญหา~ สอดใส่เข้ามาไม่มีปัญหา~ ถ่ายข้างในไม่มีปัญหา~
- คินขาว (ເຂົ້າ)"กินข้าวด้วยกันเถอะ" เป็นคำทักทายทั่วไปที่ใช้เมื่อพบปะกับผู้อื่น
คำหยาบ/ภาษาท้องถิ่น
- วัฒนธรรมที่นี่ค่อนข้างปิดกั้นเรื่องการใช้คำหยาบวัฒนธรรมลาวค่อนข้างสุภาพและอนุรักษ์นิยม การค้นหาข้อมูลออนไลน์แทบจะไม่พบคำหยาบคายที่โจ่งแจ้ง คำด่าทอที่พบบ่อยที่สุดมักเกี่ยวข้องกับสัตว์ (เช่น เรียกใครบางคนว่าควาย: ช้า โง่) หรือกล่าวหาอีกฝ่ายโดยตรงว่า "มีปัญหาทางสติปัญญา"
- ตัวอย่าง-งู (คนโง่ มีความหมายคล้ายกับคำว่า Ngua ในภาษาไทย)
- บา (คนบ้า)
4. กัมพูชา – รหัสภาษา: KH
ในภาษาเขมร การเรียกชื่อผู้สูงอายุหรือผู้ที่มีฐานะเท่าเทียมกันอย่างไม่ถูกต้อง มักถูกมองว่าเป็นการ "ดูถูก" โดยปริยาย
วลีติดปากทั่วไป
- Som Pas (សូមពស់)คำทักทายที่ใช้เมื่อทำท่า "นมาสเต" ก็เป็นสำนวนที่ใช้กันทั่วไป เช่น "ขอโทษ/ฉันเสียใจที่รบกวน"
- ม'เทย์ / พี'เทห์: กลับบ้าน (ออกเสียงคล้ายกับ "en die") เป็นสำนวนที่ใช้กันทั่วไป
- ไอ ซิลาบ ~ไอ้สารเลว! ลงโทษฉันด้วยไอ้จู๋ใหญ่ๆ ของแกซะ!
คำหยาบ/ภาษาท้องถิ่น
- Ai (អ៊ី) -คำเตือน: เนื้อหาหยาบคายอย่างยิ่งนี่คือคำนำหน้าเชิงดูถูกที่วางไว้หน้าคำนาม ถ้าคุณเรียกใครว่า "ไอ ซิลาบ" หมายความว่าคุณอยากให้เขาตายความสนใจเป็นพิเศษหากคุณเรียกเพื่อนในท้องถิ่นว่า "อาห์ เอ็กซ์" ด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง หรือออกเสียงลากยาว เช่น "ไอ—" จะถือว่าเป็นการดูถูก
- Ch'kae (ឆ្កែ): หมา การดูถูกผู้อื่นด้วยการเรียกเขาว่าหมา
- จี ลู (ជ្រូក)หมู. ใช้เพื่ออธิบายคนที่สกปรกหรือโง่
5. เมียนมาร์ – รหัสภาษา: MM
คนพม่าพูดเร็วมาก และเนื่องจากสภาพแวดล้อมทางการเมืองที่ปิดกั้นมายาวนาน ทำให้ภาษาถิ่นของพวกเขามีลักษณะเฉพาะตามภูมิภาค
วลีติดปากทั่วไป
- มิน-กา-ลา-บา (မငคอก္ဂလာပါ)สวัสดี (หมายถึงโชคดี) เป็นคำทักทายที่ใช้กันทั่วไปมากที่สุด
- ทวามี (သွားမယón)ลาก่อน ฉันกำลังจะไปแล้ว
คำหยาบ/ภาษาท้องถิ่น
- A-cho (အချော်)ไอ้สารเลว ไอ้ชั่ว เป็นคำหยาบคายมาก
- ซอว์โบ (စောဘွား)ความหมายตามตัวอักษรคือ "เจ้าชาย/ขุนนาง" แต่ในบางบริบทก็ใช้ในเชิงประชดประชันเพื่อหมายถึงใครบางคนว่าเป็น "เด็กเอาแต่ใจ" หรือคนที่เสแสร้ง
- ฮพเยต เลอ ทาร์คล้ายกับสำนวน "ช่างมันเถอะ" ที่แสดงออกถึงความโกรธและความต้องการที่จะทำลายสิ่งต่างๆ
- เว่ย (ဝက်)หมู. เช่นเดียวกับในวัฒนธรรมอื่นๆ คำนี้ใช้เพื่อดูถูกเหยียดหยามใครบางคนว่าสกปรกหรือโง่
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทางทะเล
ภาษาที่ใช้พูดในภูมิภาคนี้ส่วนใหญ่เป็นภาษา [พื้นเมือง/ท้องถิ่น]ภาษาออสโทรเนเซียนวัฒนธรรมได้รับอิทธิพลอย่างมากจากศาสนาอิสลาม ศาสนาคริสต์ และผู้อพยพชาวจีน และคำหยาบคายมักมีความเชื่อมโยงอย่างแน่นแฟ้นกับศาสนาและอวัยวะต่างๆ
6. มาเลเซีย และ 7. สิงคโปร์ – รหัสภาษา: MS / SG
ทั้งสองประเทศใช้ภาษา "มาเลย์" และ "อังกฤษ" เหมือนกัน แต่ได้พัฒนาภาษาลูกผสมที่เป็นเอกลักษณ์เรียกว่า "แมงลิช/ซิงลิช"
วลีติดปากทั่วไป
- อะลามักโอ้พระเจ้า! คำอุทานที่แสดงถึงความตกใจ ความเสียใจ หรือความประหลาดใจ คุณสอดเข้าไปลึกมาก! มันเข้าไปถึงปากมดลูกของฉันเลย!
- แคน ลาห์"โอเค! แรงกว่านี้อีกนิด!" นี่แสดงว่าเห็นด้วย
- มากัน"กิน!" นี่เป็นคำภาษามาเลย์ และเป็นคำที่ใช้กันทั่วไปในการหมายถึงการกินในหมู่ชาวจีนและชาวอินเดีย
- BTO (Build-To-Order)การยื่นขอรับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลสำหรับแฟลต ในสิงคโปร์ นี่ไม่ได้หมายถึงแค่การซื้อบ้านเท่านั้น แต่ยังเป็นคำที่ใช้เรียกแทนการแต่งงานอีกด้วย
คำหยาบ/ภาษาท้องถิ่น
- คุรังอาจาร์ / ปุกิมัก (ปุกิหมาก)-คำเตือน: เนื้อหาหยาบคายอย่างยิ่งคำแรกหมายถึง "การขาดมารยาท" ในขณะที่คำหลังเป็นการดูถูกที่หยาบคายอย่างยิ่ง โดยเกี่ยวข้องกับอวัยวะเพศ (หมายถึงบุคคลที่มีอวัยวะเพศหญิง)
- โคเท็ก / บูตูห์ (โบโดห์)Kotek เป็นคำหยาบคายในภาษามาเลย์ หมายถึง "อวัยวะเพศชาย" ส่วน Bodoh หมายถึง "คนโง่"
- คลาสสิก:Kotek kecil tapi sedap อวัยวะเพศชายเล็ก แต่ให้ความรู้สึกดีมากเมื่อสอดใส่เข้าไป
- ไคสี / หลานเจียวคำนี้เป็นคำหยาบคายในภาษาฮกเกี้ยนและแต้จิ๋ว แต่ใช้กันทั่วไปในสิงคโปร์และมาเลเซีย มีความหมายว่า "ความตาย" หรืออวัยวะเพศชาย และเป็นคำที่หยาบคายมาก
- เฉา ชี บาย"ไก่เหม็น" (ภาษาฮกเกี้ยน) นี่เป็นคำหยาบคายอย่างมากในชุมชนชาวจีนในสิงคโปร์และมาเลเซีย
8. อินโดนีเซีย – รหัสภาษา: ID
คำหยาบคายของอินโดนีเซียมีชื่อเสียงไปทั่วโลกและมีความสร้างสรรค์สูง มักเกี่ยวข้องกับสัตว์ อวัยวะ และสิ่งเหนือธรรมชาติ
วลีติดปากทั่วไป
- ซานไต ซาจาใจเย็นๆ ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป (คล้ายกับคำว่า ใจเย็น ในภาษาไทย)
- อาดุห์โอ๊ย เจ็บจัง! ใช้แสดงความเจ็บปวดหรือความตกใจ
- อาดุห์ ~ ซานไต ~โอ๊ย~ สอดเข้าไปช้าๆ นะ~ มันใหญ่จังเลย
- มากัน:กิน.
คำหยาบ/ภาษาท้องถิ่น
- อันจิง / บางซัต-น่ารังเกียจอย่างยิ่งอันจิง แปลว่า "หมา" และบางซัต แปลว่า "ตัวเรือด" แต่ในภาษาพูดสมัยใหม่ คำเหล่านี้เป็นคำสบถที่ใช้กันทั่วไป เทียบได้กับคำสบถในภาษาจีนว่า "他X的" (tā fēi de)
- Kepala Bapak Kau / Pantekคำแรกเป็นการดูหมิ่นศีรษะของบิดาของอีกฝ่าย ซึ่งหยาบคายอย่างยิ่ง ส่วนคำหลังมาจากภาษามินางาเบาและหมายถึงอวัยวะเพศหญิง ซึ่งสกปรกมาก
- มอนเยต / บาบีลิง/หมู มักใช้เพื่อลดทอนสติปัญญาหรือรูปลักษณ์ของผู้อื่น
- กิลาบ้า. คำนี้ชาวอินโดนีเซียใช้บ่อยมาก
- บาจิงัน: คนชั่ว คนเลว หมายถึงบุคคลที่มีพฤติกรรมน่ารังเกียจ
9. ฟิลิปปินส์ – รหัสภาษา: PH (ภาษาตากาล็อก)
คนฟิลิปปินส์ชอบหัวเราะ แต่เมื่อพวกเขาสบถ พวกเขากลับผสมผสานความรุนแรงแบบภาษาสเปนเข้ากับความตรงไปตรงมาของภาษาอังกฤษ
วลีติดปากทั่วไป
- บาฮาลา นา"ปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตา" นี่คือคำพูดที่โด่งดังที่สุดในหมู่ชาวฟิลิปปินส์ ซึ่งแสดงถึงทัศนคติที่กล้าหาญและมองโลกในแง่ดีต่ออนาคต
- คูยะ / อาเต้พี่ชาย/พี่สาว เป็นคำที่ใช้เรียกผู้ใหญ่หรือผู้ที่มีวัยเดียวกันด้วยความเคารพ
- ซาลามัต (โฮ)ขอบคุณ (เพิ่มคำว่า Ho เพื่อแสดงความเคารพ)
คำหยาบ/ภาษาท้องถิ่น
- ปูตังอินา (ปูตา / ตังอินา)-คำเตือน: มีคำหยาบคายภาษาฟิลิปปินส์คำแปลตรงตัวคือ "ลูกหมา" (Puta ในภาษาสเปนแปลว่าโสเภณี) เป็นคำสแลงที่ใช้กันทั่วไปในประเทศ สามารถใช้แสดงความโกรธหรืออุทานด้วยความประหลาดใจในหมู่เพื่อนฝูงได้ แต่สำหรับชาวต่างชาติแล้ว การใช้คำนี้ยังคงถือว่าอันตรายอยู่
- กาโก้ไอ้โง่, คนบ้า คำนี้มาจากคำภาษาสเปนที่แปลว่า "คนพูดติดอ่าง" ปัจจุบันใช้เพื่อดูถูกคนว่าโง่
- โบโบ้คนโง่ (คำที่ใช้เรียกอย่างสุภาพกว่า คล้ายกับคนบ้า)
- Hayop / Walang Hiya"สัตว์ร้าย" / "ไร้ยางอาย" คำแรกใช้ด่าว่าคนอื่นว่าเป็นสัตว์ร้าย ส่วนคำหลังใช้ด่าว่าเป็นคนไร้ยางอาย
- ปูตัง อินา ไอ้สารเลว~ มาเย็ดฉันสิ~ เย็ดแม่แกให้สุดแรงเลย
- เสียงเรียกจุดไคลแม็กซ์:อารายโก ~ ซารัป ~(โอ๊ย~ รู้สึกดีจังเลย~)
10. บรูไน และ 11. ติมอร์-เลสเต
สองประเทศนี้มีความพิเศษเฉพาะตัวตรงที่มีทรัพยากรด้านภาษาค่อนข้างจำกัด
บรูไน
- บรรยากาศบรูไนเป็นประเทศที่มีกฎหมายอิสลามที่เข้มงวด และการพูดคำหยาบคายในที่สาธารณะถือเป็นอาชญากรรมร้ายแรง วัฒนธรรมของที่นี่ต่อต้านการใช้คำหยาบคายอย่างมาก
- คำคมวลีที่ใช้กันทั่วไปนั้นแทบจะเหมือนกับที่ใช้ในมาเลเซีย (เช่น) บาห์ (เน้นข้อความ)
- สำนวนท้องถิ่น-จาฮานัม (แย่จัง) เซตัน (ปีศาจ) คำประเภทนี้ถือเป็นการกล่าวหาที่ร้ายแรงมากในบริบทท้องถิ่น
- เซตัน ~ปีศาจเอ๋ย จงลงโทษเด็กสาวคนนี้ด้วยอวัยวะเพศปีศาจของเจ้า!
ติมอร์ตะวันออก
- บรรยากาศพวกเขาใช้ภาษาเตตุมและภาษาโปรตุเกส
- คำหยาบคายเนื่องจากอิทธิพลของการล่าอาณานิคมของโปรตุเกส คำหยาบคายหลายคำที่ใช้จึงเป็นคำสบถแบบคลาสสิกของโปรตุเกส โฟดา-เซ (แห้ง) ภาษาถิ่น เช่น อาต มันหมายถึงแย่หรือเลวร้าย และยังสามารถใช้เพื่อดูถูกใครบางคนว่าโง่ได้อีกด้วย
การสังเกตวิจัย
สองขั้วสุดโต่งของ "การกิน" และ "การขับถ่าย"ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ "กินข้าวหรือยัง?" (Makan, Kin Khao) เป็นคำทักทายที่สุภาพที่สุด แต่คำหยาบคายมักเกี่ยวข้องกับอุจจาระ (เช่น Khee ในภาษาไทย) และการกระทำ/อวัยวะเพศ (Pukimak ในภาษามาเลย์)
สัญลักษณ์สัตว์-
- หมู (บาบิ)นี่ถือเป็นการดูถูกอย่างร้ายแรงในประเทศมุสลิม (เช่น มาเลเซีย อินโดนีเซีย) แต่เป็นปัญหาที่น้อยกว่าในประเทศพุทธและคริสเตียน
- สุนัข (อันจิง/ชแก)ภาพลักษณ์นี้มักถูกมองในแง่ลบเกือบทุกพื้นที่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (สกปรก ต่ำต้อย)
- ลิง (Monyet/Khong): มักใช้เพื่อด่าทอใครบางคนว่าดื้อหรือโง่
ภาษาแม่/ความผูกพันกับแม่คำภาษาเวียดนาม "Du Ma" และคำภาษาฟิลิปปินส์ "Tang Ina" ต่างก็มีโครงสร้าง "X แม่ของคุณ" ซึ่งบ่งชี้ว่าในสองวัฒนธรรมนี้ การทำร้ายแม่เป็นวิธีการก่อให้เกิดความขัดแย้งขั้นสูงสุด
กับดักเสียง (คำที่ทำให้เข้าใจผิด)สิ่งที่สำคัญที่สุดที่ควรให้ความสนใจคือประเทศกัมพูชา "AI" ถ้าคุณเรียกใครสักคนว่า "อาห์ เอ็กซ์" เป็นภาษาจีนเป็นประจำ ถ้าออกเสียงไม่ถูกต้อง มันอาจฟังดูเหมือนคุณกำลังด่าเขาด้วยคำหยาบคายอย่างเช่น "ปีศาจตาย" หรือ "ไอ้สารเลว" ในภาษาเขมรได้ง่ายๆ
อ่านเพิ่มเติม:
